Wie verdient een tweede kans?

Soms plegen minderjarigen zeer ernstige delicten zoals moord, doodslag of verkrachting. De straffen voor minderjarigen liggen een stuk lager dan voor volwassenen.

Campagne nabestaanden

Ouders van vermoorde kinderen zijn nu een campagne begonnen om ervoor te zorgen dat deze nog minderjarige daders een zwaardere straf krijgen. Nu is de maximale straf bij een dergelijk ernstig misdrijf bij jeugdigen van 12 tot en met 15 jaar slechts een jaar jeugddetentie en bij 16 en 17 jarigen twee jaar jeugddetentie. Het slachtoffer en/of de nabestaanden hebben vaak levenslang terwijl zij niets misdaan hebben. De campagne die deze ouders zijn begonnen heeft de publiciteit gehaald waardoor de politiek de kwestie gaat oppakken.

Reden milde straffen in jeugdstrafrecht

De redenering waarom die jeugdstraffen zo betrekkelijk mild zijn is dat de minderjarige, wat hij of zij ook gedaan heeft, toch een tweede kans verdient. Maar krijgt het slachtoffer of de nabestaanden ook een tweede kans? Neen, vaak is dat onmogelijk. En veel nabestaanden krijgen een bittere smaak in de mond als een dader van een dergelijk gruwelijk misdrijf wegkomt met een dergelijke, voor het gevoel, bespottelijk milde straf.

Als letselschadeadvocaat sta ik aan de kant van de slachtoffers en ben ik blij dat er aandacht wordt besteed aan de gevoelens van slachtoffers en nabestaanden. Een berechting die meer recht doet aan de ernst van het misdrijf zorgt toch voor meer erkenning van de positie en de gevoelens bij slachtoffers en nabestaanden en dat is een goede zaak.

Een tweede kans op een leven zoals voor het misdrijf zit er voor hen niet in, maar juist daarom verdienen ze een afhandeling van de strafzaak waarin het hen aangedane leed minstens evenveel gewicht in de schaal legt dan alleen de jeugdige leeftijd van de dader.

Tijden veranderen

En ja, in mijn rechtenstudie ben ik ook opgeleid met de gedachte dat jeugdstrafrecht vooral jeugdbeschermingsrecht is, maar soms moet je ook bepaalde ideeën na verloop van tijd durven te heroverwegen en je afvragen of ze nog wel matchen met de tijdgeest.

Kortom, het is een goede zaak dat de straffen in het jeugdrecht aan een kritische blik worden onderworpen. Dat zou ook moeten gelden voor het medisch beroepsgeheim in strafzaken, maar daarover schrijf ik graag een andere keer.

 

Erland Dohmen

Tijssen en Saes Advocaten en Belastingkundigen